ანნ

ყოველ საღამოს, როცა მზე ჩადის
და ლურჯი ზეცა ნელა ბინდდება
შენზე ფიქრები ისევ მეძახის,
მე შენთან ყოფნა ძლიერ მინდება...

მზეო

მიყვარხარ მზეო გხედავ როდესაც
ციდან შენი ხმა თუ კი მომესმა,
მავიწყდებიან დღეები რთული
და იმედებით მევსება სული,
მიყვარხარ მთვარევ გადავერცხლილო
ღამის სიბნელეს რომ ანგრევ შუქით
მიყვარხარ თმებო გადავარცხნილო
სიყვარული რომ მესროლეთ შუბით...

ზღვა მიყვარს

რასაა რომ ბოდავ!?
შენთან ვინ მორბოდა?
მე მხოლოდ ზღვა მიყვარს
და მასთან წამიყვანს,
მერე კვლავ მარტო ხარ
და ისევ არ თოვხარ,
შენ მხოლოდ წვიმდები
გულს გადაცილდები,
თუ გითხრეს უყვარხარ
სულელებს ნუ გავხარ,
ახლა კი მე ვბოდავ
ენა კი მებმოდა...
მე მხოლოდ ზღვა მიყვარს
და მალე წამიყვანს.

გემები

შორია ჩემთვის რექვიემები
წინ მიიწევენ ჩემი გემები
სიყვარულია თურმე სამყარო
ღმერთს მე ვერ ვეტყვი რატომ არ მყვარობ
როდემდე მდევენ ქალების ხროვა
რომ შემაყარონ ვარდების გროვა
როდემდე ვდიო თვალებს ალმაცერს
ნამუსს რომ მხდიან და აღარ მაცმევს
მე კვლავ გავყვები ცხოვრებას მარტო
ჩემი გემები ისევ რომ ვმართო
იტყვიან ჩემზე დარჩა ეული
გონება ქონდა გადარეული
მე ღმერთს ვერ ვკითხავ რა გიგავს მწყემსის
მისი ხმა ყველაგან, ყოველდღე მესმის
სტუმარიც თურმე ყოფილა ღვთისა
მეც სტუმარი ვარ ალბათ ღმერთისა...

ვაშლი

თუ გიყვარვარ როგორც ვაშლი
ცხოვრებიდან ნუღარ წამშლი,
გადაგრეხილ თმებს რომ გაშლი
მავიწყდება თავი წამში,
თუ გიყვარვარ როგორც ვაშლი
ცხოვრებიდან როცა წამშლი
გაიხსენე ჩემი ხელი
შენსავით რომ იყო თხელი
თუ გიყვარვარ როგორც ვაშლი
გადაგრეხილ თმებს ნუ გაშლი...

De...

შენი ფიქრები მაცვივა თმებზე, როგორც დამწვარი ფურცლები ლექსის
შენი თვალების ხშირი ხამხამი და შენი გულის შეკუმშვა მესმის
ღალატი? ახლა? ნუთუ გაბედავ? ტკბილად ჩამესმის ნაზი ხმა ეშმის
მე შენ მჭირდები, მე შენ მინდიხარ, შენ მე მიყვარხარ და შენ ეს გესმის???

კალია

ვერ ვივიწყებ შენს დარჩენილ ნაკვალებს
რომ ვუყურებ მაშინ გული კანკალებს
როცა მთვარეს ვუცქერ მხოლოდ რკალია
მაგონდება ჩემი ტანის კალია,
ზოგჯერ თვალი მიშტერტება იმ წამზე
პირველად რომ დაგინახე მიწაზე
პირის უცხო, მოზომილი ნახევი
კბილებს ჩუმად ეუბნება ამყევი,
და ღიმილმა უცებ შემომიტყვევა
სიმკაცრე კი ჩემი ვერ მომიტევა,
გაქრა როგორც ფარაონის ყვავილი
დღეს კი მხოლოდ მის ნაკვალებს ავივლი
თუ გახედავ მთვარეს მხოლოდ რკალია
გაიხსენე ჩემი ტანის კალია

დონ კეხანა

წავედი ალბათ მომბეზრდა ბრძოლა,
მომბეზრდა ბრძოლა წისქვილთან ქარის,
ჩამომემძიმა ცალ ხელში შუბი
და მემძიმება ტარება ფარის...
თუმცა წისქვილებს ისევ გავცქერი
როგორც უცქერდა ერთ დროს კეხანა
გაგიშვი ხელი, ვეღარ გიპოვე
შემოვიარე მთელი ქვეყანა...

/მე მიყვარხარ/

მიყვარს ეს ლექსი, არ ვიცი ვისია

გულს უშენობით დაღლილს დაქანცულს,
გულის კარებთან დაუკვნესია,
დიდხანს ვერ გნახავ და ვიტანჯები,
ხშირად რომ გნახო უარესია,

გაბრაზებულა ჯიუტი გული,
სულში ტკივილი ჩაუთესია,
ნუღარ მაწამებ ბრალდებულივით
უცებ მომკალი უკეთესია,

ისე საშინლად მომენატრე რომ
ფიქრები მტრებად შემომესია,
უბრალოდ მე ვწერ რასაც განვიცდი,
და ნუ იფიქრებ რომ ეს ლექსია,

არ შემიძლია მე ლექსი ვწერო,
აღიარება ჩემი წესია,
როცა უშენოდ მიწევს ცხოვრება,
არ ვარსებობდე უკეთესია!

ბაჯაღლო

მე შეგხვდი ისევ ასი წლის შემდეგ
შენ კი ვიღაცის გამხდარხარ ვარდი,
იმაზე მეტად მიყვარხარ ახლა
ვიდრე ასი წლის წინათ მიყვარდი

არათითს ვხედავ გიმძიმებს ძლიერ
ყვითელი რგოლი, თანაც ბაჯაღლო
ამაყად ამხელს სხვისია ქალი
გვიანია და ხელი არ ახლო

თუ კი ამ ქვეყნად არ მიწერია
ცხოვრება შენთან - თავს მოვერევი
იმ ქვეყნად მაინც მოვალ შენამდე
და სამუდამოდ მოგეფერები...